Wiadomo już na pewno, że budynku Elby przy ulicy Elbląskiej 9/11 nie uda nam się utrzymać. Od początku wiedzieliśmy, że kiedyś przyjdzie czas kiedy należący do światowej korporacji Stora Enso teren będziemy zmuszeni opuścić. Prawdopodobnie teren będzie przedmiotem spekujacji stojącym latami pusty, tak jak poprzedni teren Elby przy Elbląskiej 2 który straciliśmy kilka lat temu.
    Wcale nie oznacza to jednak, że cały opór, wysiłek, szum medialny i wsparcie ogromnej ilości ludzi i środowisk był na próżno. Wręcz przeciwnie: dzięki temu to myśmy ustalili warunki na jakich możemy teren opuścić. Dzięki temu udało się wymóc na władzy Warszawy dialog nie tylko z kolektywem Elba, ale też innymi kolektywami skłoterskimi,  grupami oddolnymi i lokatorskimi. Wreszcie dzięki temu tysiące osób dowiedziało się lub utwierdziło w przekonaniu, że można zrobić coś z niczego,, że Warszawa jest miastem nie tylko ludzi bogatych, że można organizować się oddolnie i niezależnie, że model oparty na władzy i pieniądzach nie jest jedynym możliwym. I to jest najważniejsze, bo przecież Elba to nie plac i budynki, tylko ludzie i idee, których nie da się wyeksmitować. Do zobaczenia, zatem póki co na Elbie, a potem na skłotach i przestrzeniach autonomicznych w Warszawie, w Polsce i na świecie. Twórzmy je wszyscy dając świadectwo, że można inaczej. Odzyskajmy miasto.